به نام خدا

کودکانه دست دلم را به دستت دادم ..... لبخند میزد و شاد بود حالش را خوب می فهمیدم همراهی با کسی که به خواسته هایش اهمیت میدهد دلنشین است,میفهمیدم که لبخند ریز و کودکانه اش برایت مهم است....آن روز تو آمده بودی که دلم تنها نباشد اما کم کم کودکی در من متولد شد کودکی که شدم مادرش که حالا تمام فکرم بود , کودکی که با تو انس گرفت و....میتوانست تو را عمو صدا بزند مثل خودم , مثل تمام کودکانه هایم حالا او هست و من و تو.....و با نگاهی مثل نگاه معصومانه ی گربه ی چکمه پوش بودنت را از خودت تمنا می کند.....

دوستــــــــــــــــتون دارم عموییم

پ.ن : در دلم کودکی است که بی تو بودنش را نق میزند....من هیچ لااقل بهانه ی او باش.

پ.ن:حقیقت وجودی من اینطور آروم و مظلوم نیست......هدی واقعی دختری به شدت شلوغ....کنجکاو...خنده روست...عمو نمیدونم چه حکمتیه که تا حس میکنم نوشته ام رو میخونین ناخودآگاه آروم میشم....